( 1 ) 5 - از محمد حلبى ، از امام صادق ( ع ) كه : دل پريشان و لرزان است ، در درون انسان به جستجوى حق است و چون بدان رسد ، آرام و بر قرار گردد . سپس امام صادق ( ع ) اين آيه را خواند ( 125 سوره انعام ) : « هر كه را خدا خواهد كه راه نمايد دلش را براى پذيرش مسلمانى بگشايد - تا آنجا كه فرمايد - گويا در آسمان بالا مىرود » . ( 2 ) 6 - از ابى بصير كه شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : راستى ساعتى باشد در شب و روز كه دل نه ايمان دارد و نه كفر ، آيا تو از خود چنين دريافت نكنى ، سپس پس از آن سر انگشتى از طرف خدا به دل بنده خورد بدان چه كه او خواهد اگر خواهد به ايمان و اگر خواهد به كفر . ( 3 ) 7 - امام صادق ( ع ) فرمود : به راستى خدا دلهاى مؤمنان را وابسته به ايمان آفريده و چون خواهد آنچه در آنها است بدرخشد ، به حكمت آنها را بگشايد و تخم دانش در آنها بكارد و زارع و سرپرست بر آن پروردگار جهانيان است ( با اندك اختلافى گذشت ) .